توضیحات نام و صفت الهی هادی
فایل صوتی یا تصویری برای درک بهتر موضوع
ویدئوی نام و صفت الهی هادی
صفحه عطرصلح در سایت حامی باش
متن کامل ویدئو هادی
به نام خداوند یکتا، سلام
تا حالا بین صدای دلت و منطق گیر کردی که بعد فهمیده باشی، حق با دلت بوده؟
اون صدای دلت ، همون هادیه؛
هادی همون حسیه که سفارشی دوست داره،
چون هم خلقت کرده، هم پرورشت داده، هم راهو نشونت میده،
چون خود خدا توی قرآن میگه :
((( انَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَى (لیل/12) )))
به یقین هدایت بر عهده ماست.
همیشه راهی هست
شاید تو هم مثل من، یه روز با همهی امید و تلاشت توی مسیری رفتی،
اما یههو رسیدی به جایی که انگار دیگه هیچ راهی نیست
منم، چند سال، با قدرت و امید توی مسیری حرکت میکردم،
و حس میکردم دارم به همهچیز نزدیک میشم.
اما یه روز رسیدم به جایی که انگار دیگه هیچ راهی نیست…
یه بنبست کامل.
جایی که همهچی فرو ریخت، تلاشم بیثمر شد و حتی خودمم، داشتم گم می کردم.
اما درست همونجا که فکر میکردم تموم شده،
درِ یه مسیر جدید برام باز شد — مسیری که اولش نمیفهمیدم چرا باید از اونجا برم،
ولی امروز، بعد از 3 سال همراهی با اون مسیر،
بهوضوح میبینم که اون بنبست، در واقع یه دعوت بود…
دعوتی برای پیدا کردن راهی که مخصوص من بود.
الان همین مجموعهای که میبینی، نتیجهی همون هدایت جدیده،
و هر لحظهی این مسیر داره یادم میده که «هدایت شدن»، یعنی پیدا کردن راه منحصربهفرد خودت.
چون حتی وقتی راه تموم میشه، هادی همیشه ی راه جدید آماده داره.
هادی در قرآن
یعنی تو امکان نداره بدون راهنما بمونی.
چون سازندهای که کامل باشه، امکان نداره مخلوقشو بدون هدایت رها کنه.
و در آیه 120 بقره گفته شده :
((( إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى (بقره/120) )))
مسلماً هدایت واقعی فقط هدایت خداست.
و در همین آیه ادامه میده:
((( مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ﴿١٢٠﴾ )))
اگر به هدایتش گوش ندی، .
یعنی وقتی هدایت میکنه، کمکهاش رو هم میفرسته.
چون خدا رحمتش رو برای بندهاش ، وظیفه خودش کرده:
((( كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ، (انعام/54) پروردگارتان رحمت را بر خود مقرر کرده است )))
و الانم اگه هرچی میدویی، و انگار روی تردمیلی و درجا میزنی؛
یعنی از هدایت خدا فاصله گرفتی، میدونی چرا؟.
((( اِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ يَهدِيهِم رَبُّهُم بِايمَانِهِم (یونس/9) )))
چون هدایت خدا به اندازهی ایمان واقعی هر کسی، بهش داده میشه.
موسی و هادی
منم اینو میدونم که بعضی وقتها مسیر آدم خیلی سخت میشه، یا به ی بنبست میرسه،
اما با دقت تو قرآن فهمیدم که، بیشتر وقتا با ی کار خیلی ساده، میشه همه چیو تغییر داد؛
مثل موسی که به دریایی رسید و راه کلاً بسته شده بود و دشمن هم هر لحظه نزدیک تر می شد.
اما ی حسی بهش گفت: موسی عصات رو بزن به دریا!
((( فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ (شعرا/63) )))
از دید همراه های موسی اینکار مسخره میومد،
ولی موسی به صدای دِلِش اعتماد کرد و همون اعتماد، راه رو براشون باز کرد.
هادی برای همه
میدونستی راهنمایی خواستن از خدا یعنی ورود به مدار هدایت؟
قرآن میگه: (((یَهْدی مَن یَشاء)))، هرکسی که در مدار هدایت باشه، خدا هدایتش میکنه.
و ی نکته عجیب تو قرآن،
گفته: ((( کُلًّا نُمِدُّ هَؤُولَاءِ وَهَؤُولَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ (اسراء/20) )))
از بخشش های خدا اینه که براش فرقی نمیکنه تو چه مسیری میخوای بری،
اون کلا همه رو کمک میکنه و مدد میده، یعنی چه اینوری بری چه اونوری،
هر تصمیمی که میگیری، داری مقصدت رو برای خدا مشخص میکنی.
و براش مهم نیست چند بار اشتباه رفتی، فقط بخواه، تا دوباره راه رو نشونت بده.
چون هادی با مهربونی بی حد و مرزش مدد خودش بهت می بخشه ((( الرحمن )))،
قدمبهقدم با هادی
ما همهمون به یه مقصد میریم، ولی مسیر هر کسی خاص خودشه.
یعنی، راه من مثل راه تو نیست، اما هادیِ هر دو یکیه.
((( ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (لقمان/15) سپس بازگشت شما فقط به سوی من است )))
هدایت بیشتر وقتا یعنی اعتماد به نوری که فقط یه قدم جلوتر رو نشون میده.
مثل چراغ ماشینی که توی شب، فقط چند متر از جاده رو روشن میکنه،
اما راننده با همون چراغ، حرکت میکنه و ایمان داره که با همین نور کم، تا مقصد، راهش رو پیدا میکنه.
محاسبهی مسیر جدید
چون هادی ی مسیریابه ولی از نوع الهیش.
و در هر لحظه بهترین و سریع ترین راه رو به من و تو نشون میده.
حتی وقتایی که از مسیر منحرف میشیم، هم با کمی مکث میگه:
من سریع ترین راه به خونه خودتو خوب بلدم، بریم؟
بعد تا بیای فکر کنی اون میگه: ((( در حال محاسبهی مسیر جدید … )))
و خیلی زود ، دوباره بهترین راه به خونه رو نشونمون میده.
حضور لحظهای هادی
هادی فقط ی خدا توو آسمونها نیست؛ حضور لحظه ای خدا در تصمیمهای امروزه،
توو کاری که با عشق انجامش میدی، و یا حرفی که میزنی،
توو همون صدای آرومی که میگه: «اونجوری نه، اینجوری.»
همون صدا، همون حس، همون هادیه؛
همونی که وقتی از خودت دوری، با دلت بیقرار میشه و وقتی برمیگردی آروم.
پس دوباره بهش اعتماد کن، چون تا لحظهای که نفس میکشی همراهته،
و درست همونجا که همهی راه ها تموم میشن،
ممکنه با یه نشونهی ساده راه گنج رو نشونت بده،
مثل ایوب، که فقط گفت: با پا به زمین بکوب.
صدای هادی
هادی باهات حرف میزنه،
گاهی با ی نور، یا ی حس، یا ی فکر،
یا ی آرامش ناگهانی یا جرقهای از فهم،
فهمیدنه، ارزش چیزی که شاید بی اهمیت به نظر می رسید؛ مثل عصای موسی.
هادی گاهی در سکوتِ دلِته، گاهی در صدایی که میشنوی
حتی تو رفتن و برگشتن، یا رسیدن و نرسیدن.
و گاهی در مسیرهایی که خودت نخواستی، ولی واردش شدی،
فقط مهم اینه که همیشه ی همیشه درون تو و همراهته؛
اعتماد به هادی
وقتی همهی راهها بسته بهنظر میان
و هیچ منطقی جواب نمیده،
یادت باشه هادی کنارته؛
کافیه فقط با دلِت حسش کنی.
چون همیشه داره آروم میگه:
قدم اول رو بردار، قدم بعدی با من
پس همین حالا قدم اولت رو بردار و از هادی راهت رو بخواه،
ایمان داشته باش، قدم بعدیت رو خودش بهت میگه،
چون خدا نزدیکتر از اونه که فکر میکنی؛
و همین حالا منتظر توئه.
((( اهدنا صراط المستقیم، فقط برای اشاره به قسمت بعدی با تصویر )))
خداوندا، ما را به سریعترین و بهترین راه ممکن هدایت فرما،
هادی به همراهتون
